1.12.13
Τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα;
Πρώτα απ' όλα, ζω στην Αγγλία. Εδώ, τα Χριστούγεννα τα έχουν όπως έχουμε στην Ελλάδα το Πάσχα - δηλαδή είναι η πιο σημαντική θρησκευτική γιορτή της χρονιάς. Η 25η Δεκεμβρίου είναι κυριολεκτικά η μόνη αργία του χρόνου.
Φέτος είναι η δεύτερη χρονιά που θα περάσω Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο Λονδίνο. Είναι πολύ καλή εποχή για το Λονδίνο αυτή. Όλα είναι χιονισμένα και ζεστά και χνουδωτά και γλυκούλια και υπέροχα.
Και καμία απολύτως αναφορά σε οτιδήποτε εμμέσως θρησκευτικό. Βέβαια πριν λίγα χρόνια στο Λονδίνο, κάποιοι πολιτικοί είχαν προτείνει να επονομαστούν τα Χριστούγεννα "Χειμερινή Εορτή".
Τι κι αν έχω περάσει 3 χρόνια σε αυτή τη χώρα και μόλις συνειδητοποίησα πως ο Χριστός (ή η γέννα του) και τα Χριστούγεννα δεν έχουν καμία ουσιαστική σχέση.
Λίγο πολύ δεν υπάρχει και τίποτα να πω. Δε ξέρω καν γιατί είμαι εκνευρισμένη. Οι καιροί αλλάζουν. Ίσως ήμουν απλά τυχερή, αλλά τουλάχιστον πρόλαβα την εποχή που τα Χριστούγεννα είχαν κάποια ουσιαστική σημασία. Με τα κάλαντα και τους κουραμπιέδες και τα λίγα αλλά καλά δώρα που έφερνε ο Άι Βασίλης. Έπειτα εγώ στολίζω έλατο. Κι αυτό αμερικανιά είναι.
Αφού δε μου αρέσει η υπερκατανάλωση και η εμπορευματοποίηση των Χριστουγέννων, ας σκάσω και ας γιορτάσω όπως ακριβώς θέλω. Αν και μου αρέσει πολύ να αγοράζω δώρα. Και κυρίως να τα τυλίγω.
Πάντως θα μπορούσε να είναι χειρότερα. Θα μπορούσε να είναι Πάσχα. Γιατί όπως ξέρουμε όλοι, το Πάσχα γιορτάζουμε έναν τεράστιο ξεδοντιάρη λαγό που αφήνει πολύχρωμα αυγά στους κήπους.
-Άνι
Φέτος είναι η δεύτερη χρονιά που θα περάσω Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο Λονδίνο. Είναι πολύ καλή εποχή για το Λονδίνο αυτή. Όλα είναι χιονισμένα και ζεστά και χνουδωτά και γλυκούλια και υπέροχα.
Και καμία απολύτως αναφορά σε οτιδήποτε εμμέσως θρησκευτικό. Βέβαια πριν λίγα χρόνια στο Λονδίνο, κάποιοι πολιτικοί είχαν προτείνει να επονομαστούν τα Χριστούγεννα "Χειμερινή Εορτή".
Τι κι αν έχω περάσει 3 χρόνια σε αυτή τη χώρα και μόλις συνειδητοποίησα πως ο Χριστός (ή η γέννα του) και τα Χριστούγεννα δεν έχουν καμία ουσιαστική σχέση.
Λίγο πολύ δεν υπάρχει και τίποτα να πω. Δε ξέρω καν γιατί είμαι εκνευρισμένη. Οι καιροί αλλάζουν. Ίσως ήμουν απλά τυχερή, αλλά τουλάχιστον πρόλαβα την εποχή που τα Χριστούγεννα είχαν κάποια ουσιαστική σημασία. Με τα κάλαντα και τους κουραμπιέδες και τα λίγα αλλά καλά δώρα που έφερνε ο Άι Βασίλης. Έπειτα εγώ στολίζω έλατο. Κι αυτό αμερικανιά είναι.
Αφού δε μου αρέσει η υπερκατανάλωση και η εμπορευματοποίηση των Χριστουγέννων, ας σκάσω και ας γιορτάσω όπως ακριβώς θέλω. Αν και μου αρέσει πολύ να αγοράζω δώρα. Και κυρίως να τα τυλίγω.
Πάντως θα μπορούσε να είναι χειρότερα. Θα μπορούσε να είναι Πάσχα. Γιατί όπως ξέρουμε όλοι, το Πάσχα γιορτάζουμε έναν τεράστιο ξεδοντιάρη λαγό που αφήνει πολύχρωμα αυγά στους κήπους.
-Άνι
11.11.13
Αποσπάσματα εφηβικής τρέλας. Και χαράς.
Πάλι πάω να γράψω κάτι που δε πολυκαλαβαίνω.
Είναι ένα πολύ συγκεκριμένο συναίσθημα ευτυχίας που μου έρχεται σπάνια. Το έχω ξαναμελετήσει αλλά το ονόμασα 'εγκεφαλική πορδή'. Ίσως να υπάρχει πιο κομψός τρόπος.
Βασικά, επειδή δεν είμαι σίγουρη πως ξέρω πως να θέσω το θέμα, θα αφήσω τον εαυτό μου από το παρελθόν να το κάνει.
(Από το ημερολόγιό μου)
Μετά από σύντομη ανασκόπηση, ίσως πολλά από τα συναισθήματά μου ευθύνονταν σε αυτά που κάπνιζε η καπνοδόχος.
Κοίταξα λίγο πιο πίσω στο ημερολόγιό μου.
'Άααα', σκέφτηκα. 'Τι γλυκό'! :']
Και λίγο πιο μπροστά...
Ευτυχώς για όλους μας, εκεί αποφάσισα να σταματήσω.
Νομίζω πως ξέρω πιο είναι το κλειδί για την ευτυχία, τουλάχιστον για τη δικιά μου. Και τουλάχιστον για τώρα. Περιγράφεται με δύο λέξεις.
Χακούνα Ματάτα.
-Άνι
Είναι ένα πολύ συγκεκριμένο συναίσθημα ευτυχίας που μου έρχεται σπάνια. Το έχω ξαναμελετήσει αλλά το ονόμασα 'εγκεφαλική πορδή'. Ίσως να υπάρχει πιο κομψός τρόπος.
Βασικά, επειδή δεν είμαι σίγουρη πως ξέρω πως να θέσω το θέμα, θα αφήσω τον εαυτό μου από το παρελθόν να το κάνει.
(Από το ημερολόγιό μου)
(Χωρίς σχόλιο)
1-4-09
Ευτυχία είναι να εκτιμάς στο 100% αυτά που έχεις. Είναι πολύ μικρές και πολύτιμες στιγμές. Το συναίσθημα του 'είμαι ευτυχισμένη' είναι κάτι πολύ όμορφο αλλά (όπως όλα τα ωραία πράματα) πολύ σύντομο.
Τελευταία φορά που ήμουν ευτυχισμένη και το θυμάμαι ήταν πάνω στη ταράτσα της (φίλης μου). Οι άλλες είχαν πάει κάτω και ήμουν μόνη. Πίσω σε εκείνο το μπαλκονάκι δίπλα στη καπνοδόχο και κοίταξα τη θέα.
Ήμουν ευτυχισμένη.
Για λίγα δευτερόλεπτα δεν ήθελα τίποτα, δε μισούσα, δε πονούσα, δε γελούσα αλλά... πετούσα. Είχα ξεφύγει από την ύλη, είχα νιώσει με τη ψυχή μου, όχι με τον εγκέφαλο. Για λίγα πολύτιμα δευτερόλεπτα δε χρειαζόμουν τίποτα πλέον για να υπάρξω, παρά αυτό το συναίσθημα.
Μετά από σύντομη ανασκόπηση, ίσως πολλά από τα συναισθήματά μου ευθύνονταν σε αυτά που κάπνιζε η καπνοδόχος.
18-1-09
Αν η μελλοντική Αναστασία που το διαβάζει αυτό έχει τελειώσει το σχολείο θέλω να κλείσει τα μάτια, να νιώσει ανακούφιση, και να ξέρει πως τα κατάφερε. Είναι το πιο τυχερό κορίτσι του κόσμου. Είτε πάει για σκηνοθέτις είτε όχι.
'Άααα', σκέφτηκα. 'Τι γλυκό'! :']
Και λίγο πιο μπροστά...
4-4-09
Σκέψεις για το Θεό:
Νομίζω πως ξέρω πιο είναι το κλειδί για την ευτυχία, τουλάχιστον για τη δικιά μου. Και τουλάχιστον για τώρα. Περιγράφεται με δύο λέξεις.
Χακούνα Ματάτα.
-Άνι
7.11.13
Αποφοίτηση: Expectation VS Reality
Εδώ και μία μέρα μπορώ να πω επισήμως πως οι προπτυχιακές μου σπουδές τελείωσαν. Τέρμα οι δικαιολογίες. Τέρμα οι συμβιβασμοί. Έχω πτυχίο πλέον. Πολύ δύσκολο να γυρίσω στη δουλεία του φοιτητή (γκαρσόνα Β, πωλήτρια, ότι και να ναι) ως απόφοιτη. Αυτό το πτυχίο δε θα έχει τη μία και μοναδική κατάληξη που είχαν όλα τα πτυχία που έχω πάρει στο παρελθόν.
-Άνι
Πέρα από όλα τα θέματα που έχουν να κάνουν με το κοντινό μέλλον του πτυχίου, είπα να αφιερώσω λίγες λέξεις στη τελετή της αποφοίτησής μου.
Τελετή Αποφοίτησης της Άνι
Για πολλούς και διάφορους λόγους, περίμενα να είναι μια κουραστική μέρα χωρίς πολλές πολλές απίθανες, αξέχαστες στιγμές.
Πέρα από τους λόγους που ήμουν αγχωμένη και κουρασμένη από τις 7 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι, ένας βασικός λόγος που δε θα ήταν μια αξέχαστη μέρα είναι πως κανένα μέλος της οικογένειάς μου δεν ήταν εκεί. (Για λόγους ανωτέρας βίας)
ΤΕΛΙΚΑ, όμως, δεν ήταν και τόσο άσχημα τα πράματα. Δυστυχώς, δεν ήταν μια αξέχαστη και τέλεια μέρα. Από την αρχή μέχρι το τέλος σκεφτόμουν συνέχεια πως κάτι έλειπε. Και ξέρω τι ήταν.
Όμως, υπήρχε κάτι που έκανε όλη τη κούραση και το άγχος να αξίζουν το κόπο: αυτή η ατμόσφαιρα που περιτριγυρίζει το τέλος ενός κεφαλαίου και την αρχή ενός άλλου, καινούργιου, καλύτερου μέρους της ζωής μου.
Και τίποτα δεν είναι καλύτερο από μια καινούργια αρχή. Ακόμα κι αν είναι τελείως ιδέα μου, νιώθω πως έχω περισσότερη ενέργεια να κυνηγήσω αυτό που σπούδασα για τρία χρόνια.
Οπότε, σε τελική ανάλυση, αποφάσισα να μην απογοητευτώ καθόλου. Τρία χρόνια σπουδών στο Λονδίνο ολοκληρώθηκαν με επιτυχία. Ήπια και μια μπίρα να το γιορτάσω. Φόρεσα και το καπελάκι με τη φούντα. Ήταν μια πολύ ωραία μέρα. Όπως συμβαίνει σε τέτοιες μέρες, νιώθω πως μεγάλωσα λίγο.
Και αυτό το τόσο σημαντικό κομμάτι της ζωής μου που έλειπε; Ε, στην επόμενη αποφοίτηση θα είναι εκεί. Γιατί σιγά μη το αφήσω στο προπτυχιακό στάδιο το πράμα.
Θα κλείσω με το τραγούδι που έπαιξαν στο τέλος της τελετής.
-Άνι
6.11.13
Μοίρα
Για άλλη μια φορά διάβασα κάτι που μου έκανε εντύπωση.
Υπάρχουν τόσα πολλά πράματα που μπορεί να πει κάποιος για τη μοίρα. Ολόκληροι πολιτισμοί έχουν αναπτύξει την δικιά τους ιδέα για τη μοίρα. Μεγάλο θέμα. Έχει να κάνει με το μέλλον μας, το τέλος μας, τη προσπάθειά μας να καταλάβουμε έννοιες που δε μπορούμε να τις πολυκαταλάβουμε. Το πρόβλημα με τη μοίρα είναι πως άμα δε μας αρέσει ο τρόπος που εξελίσσει τη ζωή μας δεν έχουμε σε ποιόν να διαμαρτυρηθούμε.
Όταν διάβασα το παραπάνω απόσπασμα νόμιζα πως υπάρχει κάτι που ξέρω για τη μοίρα με σιγουριά, αλλά δυστυχώς δε ξέρω τίποτα. Πράμα που σημαίνει πως όπως και τόσα άλλα πράματα, είναι θέμα προσωπικής άποψης. Ή απλά κωλοφαρδίας.
-Άνι
Εδώ είναι που οι θεοί παίζουν με τις ζωές των ανθρώπων, σε ένα ταμπλό που είναι ταυτόχρονα μια απλή επιφάνεια παιχνιδιού και ολόκληρος ο κόσμος.Και η Μοίρα πάντα νικάει.
Η Μοίρα πάντα νικάει. Οι περισσότεροι από τους θεούς ρίχνουν ζάρια, αλλά η μοίρα παίζει σκάκι, και δεν ανακαλύπτεις έγκαιρα πως έπαιζε με δύο βασίλισσες από την αρχή.
Η Μοίρα νικάει. Τουλάχιστον, έτσι λένε. Ό,τι γίνεται, λένε, πρέπει να ήταν μοιραίο.
Οι Θεοί μπορούν να πάρουν οποιαδήποτε μορφή, αλλά η μία άποψη του εαυτού τους που δεν αλλάζει είναι τα μάτια τους, που δείχνουν τη φύση τους. Τα μάτια της Μοίρας δεν είναι καν μάτια - μόνο δυο σκοτεινές τρύπες προς ένα άπειρο κατάστικτο με κάτι που ίσως να είναι αστέρια, ίσως πάλι να 'ναι άλλα πράματα.
Η μοίρα βλεφάρισε, χαμογέλασε στους συμπαίκτες της με τον αυτάρεσκο τρόπο που χαμογελάνε οι νικητές λίγο πριν γίνουν νικητές, και είπε:
«Κατηγορώ τον Αρχιερέα του Πράσινου Ράσου στη βιβλιοθήκη με το διπλό τσεκούρι».
Και νίκησε.
"Interesting Times" του Terry Pratchett
Υπάρχουν τόσα πολλά πράματα που μπορεί να πει κάποιος για τη μοίρα. Ολόκληροι πολιτισμοί έχουν αναπτύξει την δικιά τους ιδέα για τη μοίρα. Μεγάλο θέμα. Έχει να κάνει με το μέλλον μας, το τέλος μας, τη προσπάθειά μας να καταλάβουμε έννοιες που δε μπορούμε να τις πολυκαταλάβουμε. Το πρόβλημα με τη μοίρα είναι πως άμα δε μας αρέσει ο τρόπος που εξελίσσει τη ζωή μας δεν έχουμε σε ποιόν να διαμαρτυρηθούμε.
Όταν διάβασα το παραπάνω απόσπασμα νόμιζα πως υπάρχει κάτι που ξέρω για τη μοίρα με σιγουριά, αλλά δυστυχώς δε ξέρω τίποτα. Πράμα που σημαίνει πως όπως και τόσα άλλα πράματα, είναι θέμα προσωπικής άποψης. Ή απλά κωλοφαρδίας.
-Άνι
3.11.13
Η θεωρία του καθρέπτη μου.
Έχω πάρα πολλά ενδιαφέροντα πράματα να κάνω κάθε μέρα. Είμαι πολυάσχολη και δεν έχω ούτε ένα λεπτό για άσκοπες σκέψεις και χασομέρι.
Για αυτόν ακριβώς το λόγο κάθομαι και αναρωτιέμαι αν όταν ονειρευόμαστε περνάμε σε κάποια άλλη διάσταση όπου ο εαυτός μας ζει μια παράλληλη πραγματικότητα, ή αν το χρώμα κίτρινο όπως το βλέπω εγώ είναι ακριβώς όπως το κίτρινο που βλέπουν όλοι οι άλλοι... και άλλα τέτοια φλέγοντα ερωτήματα.
Ίσως όταν κοιταζόμαστε στο καθρέπτη δε βλέπουμε απλά το είδωλο μας, αλλά στη πραγματικότητα κι εμείς είμαστε το είδωλο του ειδώλου μας.
(Κι αν η ζωή σας είναι όσο ενδιαφέρουσα και πολυάσχολη όσο η δικιά μου, ξέρετε και από που έρχομαι και πού πάω με αυτό το θέμα).
Αναρωτιέμαι λοιπόν τι κάνει σήμερα το είδωλο μου. Ίσως να ξύπνησε σε καλή διάθεση σήμερα. Σα να φαίνεται πιο χαρούμενη. Πού να πηγαίνει άραγε. Κάπου καλύτερα απ΄ ότι εγώ;
Το πρόβλημα με εμένα όμως είναι πως όσο περισσότερο κοιτάω το είδωλο τόσο λιγότερο το αναγνωρίζω. Και έτσι μετά από λίγη ώρα δεν έχω καν ιδέα τι είμαι εγώ, πόσο μάλλον πόσο διαφέρει από μένα το είδωλο μου.
Πρέπει να είναι φυσιολογικό, σκέφτομαι. Κάτι σαν αυτό που συμβαίνει όταν λες μια λέξη πάρα πολλές φορές και στο τέλος ακούγεται σα το πιο περίεργο πράμα στο κόσμο.
Καθρέπτης καθρέπτης καθρέπτσκαθρέπτησκαθρέπτησκαθρέπτης.
Έτσι σταματάω να κοιτάζω το πιο περίεργο πράμα στο κόσμο που με κοιτάει μέσα από το καθρέπτη μου και πάω στη δουλειά.
-Άνι
Για αυτόν ακριβώς το λόγο κάθομαι και αναρωτιέμαι αν όταν ονειρευόμαστε περνάμε σε κάποια άλλη διάσταση όπου ο εαυτός μας ζει μια παράλληλη πραγματικότητα, ή αν το χρώμα κίτρινο όπως το βλέπω εγώ είναι ακριβώς όπως το κίτρινο που βλέπουν όλοι οι άλλοι... και άλλα τέτοια φλέγοντα ερωτήματα.
Ίσως όταν κοιταζόμαστε στο καθρέπτη δε βλέπουμε απλά το είδωλο μας, αλλά στη πραγματικότητα κι εμείς είμαστε το είδωλο του ειδώλου μας.
(Κι αν η ζωή σας είναι όσο ενδιαφέρουσα και πολυάσχολη όσο η δικιά μου, ξέρετε και από που έρχομαι και πού πάω με αυτό το θέμα).
Αναρωτιέμαι λοιπόν τι κάνει σήμερα το είδωλο μου. Ίσως να ξύπνησε σε καλή διάθεση σήμερα. Σα να φαίνεται πιο χαρούμενη. Πού να πηγαίνει άραγε. Κάπου καλύτερα απ΄ ότι εγώ;
Το πρόβλημα με εμένα όμως είναι πως όσο περισσότερο κοιτάω το είδωλο τόσο λιγότερο το αναγνωρίζω. Και έτσι μετά από λίγη ώρα δεν έχω καν ιδέα τι είμαι εγώ, πόσο μάλλον πόσο διαφέρει από μένα το είδωλο μου.
Πρέπει να είναι φυσιολογικό, σκέφτομαι. Κάτι σαν αυτό που συμβαίνει όταν λες μια λέξη πάρα πολλές φορές και στο τέλος ακούγεται σα το πιο περίεργο πράμα στο κόσμο.
Καθρέπτης καθρέπτης καθρέπτσκαθρέπτησκαθρέπτησκαθρέπτης.
Έτσι σταματάω να κοιτάζω το πιο περίεργο πράμα στο κόσμο που με κοιτάει μέσα από το καθρέπτη μου και πάω στη δουλειά.
-Άνι
31.10.13
This is Halloween
Τυχαίνει να μην είμαι σε ηλικία για να ντυθώ και να πάω έξω να μαζέψω καραμέλες από τη γειτονιά. Στη δικιά μου ηλικία πας σε πάρτυ. Φυσικά εγώ είμαι σπίτι και γράφω στο blog μου τέτοια μέρα, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με το Halloween συγκεκριμένα.
Πέρυσι χάραξα στραβά πρόσωπα σε κολοκύθες και έφαγα κολοκυθόσουπα. Φέτος στη δουλειά έπαιζαν ήχοι από στοιχειωμένο σπίτι. Πρόπερσι είχα πάει βόλτα στο κέντρο μασκαρεμένη, με τους συμφοιτητές μου.
Θυμάμαι πως όταν ήμουν παιδάκι προτιμούσα αυτά που κάνουν για το Halloween από τα απλά κάλαντα που κάναμε εμείς τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Επίσης είμαι σίγουρη πως είχα δει κάποια παιδιά στο δημοτικό να βγαίνουν όντως για trick or treat στις 31 Οκτώβρη, αλλά δε ξέρω αν τραβάει ακόμα η μόδα.
Το Halloween είχε πάντα τη πρωτιά για μένα. Και από τις Απόκριες ακόμα το προτιμούσα, διότι μου άρεσε το σκοτεινό Halloween περισσότερο από τις ζωντανές, γιορτινές, χαρούμενες Απόκριες. Μια από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι ο Εφιάλτης Πριν τα Χριστούγεννα.
Ίσως να μην είναι όντως το Halloween όπως το φανταζόμουν. Όμως το παιδί μέσα μου δεν ενδιαφέρεται για καμία απογοήτευση. Το παιδί μέσα μου θέλει να ξαναδεί τον Εφιάλτη Πριν τα Χριστούγεννα όταν τελειώσω με αυτό το άρθρο.
O ενήλικας έξω μου δεν ενθουσιάζεται τόσο. Αντίθετα, όλες αυτές οι γιορτές έχουν αποκτήσει μια πολύ βασική ομοιότητα για τον ενήλικα έξω μου: είτε πρωί με τα κάλαντα στην Ελλάδα, είτε βράδυ με το Halloween στο Λονδίνο, θα κάνω απόλυτη ησυχία για να μη καταλάβουν τα πιτσιρίκια πως είμαι σπίτι.
-Άνι
9.10.13
QUIZ: Πόσο Κάφρος Είσαι;
Πολλά λέγονται σήμερα για τους κάφρους. "Κάφρος" είναι μία από τις αγαπημένες μου λέξεις και δεν έχω ιδέα γιατί. Πολλές φορές σκέφτομαι, "τι κάφρος είναι αυτός ρε, πω ρε τι καφρίλα ήταν αυτή που άκουσα πάλι σήμερα". Και τα λοιπά.
Ας κάνουμε όμως ένα διάλειμμα από το να κρίνουμε τους άλλους κάφρους, και ας αναρωτηθούμε αν εμείς οι ίδιοι είμαστε κάφροι. Κι αν ναι, σε τι βαθμό; Το παρακάτω Κουίζ θα βοηθήσει όσους θέλουν να μάθουν.
- Για κάθε πράμα που το έχεις κάνει κάποια στιγμή στη ζωή σου, παίρνεις ένα βαθμό. Στο τέλος έχω τη βαθμολογία.
15 έως 17 από τα 22:
Αν αυτό είναι το σκορ σου, τότε δεν είσαι τελείως μα τελείως κάφρος... Αλλά θα μπορούσες να είσαι λιγότερο κάφρος γιατί κάποια μέρα όταν μεγαλώσεις λίγο όλες οι καφρίλες που κάνεις τώρα θα γυρίσουν μπούμερανγκ και θα σου κάνουν τη ζωή ανυπόφορη επειδή είσαι πλέον γέρος και όλοι οι νέοι γύρω σου είναι κάφροι.
6 έως 14 από τα 22:
Νομίζω αυτό είναι το φάσμα που όσο να ναι είσαι λίγο κάφρος αλλά όχι τόσο ώστε να κάνεις κακό στους γύρω σου. Λιγότερη καφρίλα και θα ήσουν ένα αστέρι. Κι εγώ το ίδιο αν δεν είχα σκοράρει 12.
0 έως 5 από τα 22:
Μπορώ να πώ στα σίγουρα πως τα πας μια χαρά. Και μιας και είμαι πιο κάφρος από σένα δε μπορώ να πω τίποτα.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Πρέπει να θυμόμαστε πως καμιά φορά ο κόσμος γύρω μας είναι τόσο πνιγμένος στη καφρίλα που δε μπορούμε αν δε γίνουμε και λίγο κάφροι.
Να και το βίντεο που είδα αρχικά στο YouTube
-Άνι
Ας κάνουμε όμως ένα διάλειμμα από το να κρίνουμε τους άλλους κάφρους, και ας αναρωτηθούμε αν εμείς οι ίδιοι είμαστε κάφροι. Κι αν ναι, σε τι βαθμό; Το παρακάτω Κουίζ θα βοηθήσει όσους θέλουν να μάθουν.
- Για κάθε πράμα που το έχεις κάνει κάποια στιγμή στη ζωή σου, παίρνεις ένα βαθμό. Στο τέλος έχω τη βαθμολογία.
ΕΙΣΑΙ ΚΑΦΡΟΣ ΑΝ...
1. Έχεις κατουρήσει σε πισίνα.
2. Τελείωσες το χαρτί υγείας και δεν άλλαξες το ρολό.
3. Κόβεις σειρά στις ουρές.
4. Κάποιος σε πήρε τηλέφωνο ή έστειλε μήνυμα και επειδή δεν είχες όρεξη να του μιλήσεις έκανες πως δεν το άκουσες.
5. Πήρες τη φωτογραφία κάποιου χωρίς να το ξέρει γιατί σου φάνηκε αστείος.
6. Σε πήραν τηλέφωνο για να διαφημίσουν κάτι που δε σε ενδιαφέρει και τους έβρισες κανονικότατα.
7. Ρεύτηκες και το φύσηξες στη μούρη κάποιου.
8. Κόλλησες τσίχλα κάτω από τραπέζι/θρανίο κτλ.
9. Κάποιος ξέχασε το προφίλ του στο Facebook ανοιχτό και τους άλλαξες τα φώτα (frape)
10. Έχεις ανακυκλώσιμο σκουπίδι στο χέρι σου και το πετάς στο κάδο σκουπιδιών γιατί αυτός της ανακύκλωσης είναι 2 βήματα πιο μακριά.
11. Έχεις αφήσει τόσο λίγο γάλα στο μπουκάλι που με το ζόρι καλύπτει το πάτο και το βάζεις πάλι μέσα στο ψυγείο.
12. Έχεις σκοτώσει επίτηδες αθώους ανθρώπους σε ηλεκτρονικά παιχνίδια γιατί έχει πλάκα.
13. Έχεις πάει να ψωνίσεις κάτι, έχεις ανοίξει τη συσκευασία να δεις αν αυτό το προϊόν σου κάνει, αποφασίζεις πως όντως σου κάνει, βάζεις την ανοιχτή θήκη πίσω στο ράφι και παίρνεις μια κλειστή.
14. Πήγες στο νεροχύτη και χρησιμοποίησες τέρμα καυτό/παγωμένο νερό και αφού τελείωσες το άφησες τέρμα καυτό/παγωμένο για τον επόμενο.
15. Κάποιος προσπάθησε να διαφημίσει κάτι ή να σου δώσει φυλλάδια για κάτι στο δρόμο και τον αγνόησες πλήρως, λες και δεν υπάρχει.
16. Δε διάβασες για μια πολύ σημαντική εργασία επειδή είσαι τεμπέλης και η δικαιολογία σου στον καθηγητή ήταν "οικογενειακά προβλήματα".
17. Έχασες κάποιο παιχνίδι και - στα σοβαρά όμως - είπες πως έχασες επίτηδες.
18. Όταν έχει χιονίσει βρίσκεις χιονάνθρωπους που έχουν φτιάξει άλλοι και τους διαλύεις όταν κανείς δεν σε βλέπει.
19. Κάποιος (γονείς) σου ζήτησε να κάνεις μια δουλειά (αγγαρεία) και έκανες πως δεν τους άκουσες.
20. Κάποιος σου πρόσφερε καραμέλες και πήρες όλες τις καλές.
21. Έχεις φάει με παρέα έξω και πριν φύγετε έκανες ένα σωρό περίεργα πράματα με τα αποφάγια. Τόσο περίεργα που έτρεξες να μη σε δει ο σερβιτόρος που πήγε να καθαρίσει το τραπέζι.
22. Έχεις μηχανάκι ειδικά φτιαγμένο για να κάνει απίστευτα υπερβολικό θόρυβο.
Φαντάζομαι για τη δικιά μου περίπτωση μπορώ να προσθέσω και κάτι ακόμα: Είσαι λίγο κάφρος αν... δεις κάποιον να κάνει αυτό το κουίζ στο YouTube και αντιγράψεις την ιδέα τους για το blog σου.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
18 έως 22 από τα 22:
(Ή απλά τη φράση #22)
Είσαι κάφρος με περικεφαλαία! Συγχαρητήρια.
15 έως 17 από τα 22:
Αν αυτό είναι το σκορ σου, τότε δεν είσαι τελείως μα τελείως κάφρος... Αλλά θα μπορούσες να είσαι λιγότερο κάφρος γιατί κάποια μέρα όταν μεγαλώσεις λίγο όλες οι καφρίλες που κάνεις τώρα θα γυρίσουν μπούμερανγκ και θα σου κάνουν τη ζωή ανυπόφορη επειδή είσαι πλέον γέρος και όλοι οι νέοι γύρω σου είναι κάφροι.
6 έως 14 από τα 22:
Νομίζω αυτό είναι το φάσμα που όσο να ναι είσαι λίγο κάφρος αλλά όχι τόσο ώστε να κάνεις κακό στους γύρω σου. Λιγότερη καφρίλα και θα ήσουν ένα αστέρι. Κι εγώ το ίδιο αν δεν είχα σκοράρει 12.
0 έως 5 από τα 22:
Μπορώ να πώ στα σίγουρα πως τα πας μια χαρά. Και μιας και είμαι πιο κάφρος από σένα δε μπορώ να πω τίποτα.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Πρέπει να θυμόμαστε πως καμιά φορά ο κόσμος γύρω μας είναι τόσο πνιγμένος στη καφρίλα που δε μπορούμε αν δε γίνουμε και λίγο κάφροι.
Να και το βίντεο που είδα αρχικά στο YouTube
-Άνι
7.10.13
Δημιουργικά ξεκολλήματα
Ίσα ίσα να κάνεις αυτό που σου αρέσει, σου φτιάχνει τη μέρα. Ποια μέρα, το μήνα!
Ένα σύντομο μήνυμα για να μοιραστώ αυτό το τραγούδι που το έχω σε ριπλέι τις τελευταίες 3 ώρες, καθώς δουλεύω στο InDesign σχεδιάζοντας μια εφημερίδα για το πανεπιστήμιο.
-Άνι
Ένα σύντομο μήνυμα για να μοιραστώ αυτό το τραγούδι που το έχω σε ριπλέι τις τελευταίες 3 ώρες, καθώς δουλεύω στο InDesign σχεδιάζοντας μια εφημερίδα για το πανεπιστήμιο.
-Άνι
6.10.13
HOW TO #3: Πώς να επισκευάσεις ένα αεροπλάνο.
Όσοι άνθρωποι πετάνε συχνά με αεροπλάνα σίγουρα έχουνε δει διάφορα πράματα και έχουν τρανταχτεί από πολλά κενά αέρος.
Μου έχει τύχει να καθυστερήσει το αεροπλάνο. Μου έχει τύχει να μου προσφέρουν 400 ευρώ για να περιμένω 12 ώρες στο αεροδρόμιο, διότι η θέση μου είχε πουληθεί και σε άλλα άτομα εκτός από μένα (πράμα που το κάνουν όλες οι αεροπορικές εταιρίες). Η τελευταία πτήση ήταν λίγο πιο επεισοδιακή απ' ότι έχω συνηθίσει, αλλά μιας και έμαθα κάτι καινούργιο, αξίζει να το καταγράψω.
Η πτήση μου ήταν για τις 7 το απόγεμα, παρόλ' αυτά η ώρα ήταν 7 και μισή, εγώ ήμουν ένα πτώμα, και βρισκόμουν ακόμα στη πύλη. Είχα παραδώσει φυσικά τη βαλίτσα μου. Μας είπαν πως η καθυστέρηση είναι λόγω τεχνικών προβλημάτων, και φυσικά είναι ακριβώς αυτό που θέλει να ακούσει κάποιος που δε φοβάται αλλά ούτε πολυ-εμπιστεύεται τα αεροπλάνα. Μετά από καμία ώρα, ήρθε ο πιλότος και οι αεροσυνοδοί και μας ανακοίνωσαν πως προσπαθούνε μία ώρα να επισκευάσουν τη βλάβη του αεροπλάνου, αλλά δεν τα έχουν καταφέρει. Μας είπαν πως χαλάσαν τα πτερύγια που έχουν τα φτερά του αεροπλάνου για να απογειώνονται και να προσγειώνονται, και πως θα περιμένουν μέχρι το πρωί για να τους φέρουν ανταλλακτικά από το Λονδίνο.
Πέρασε μια ώρα και αφού κατέβασαν τις βαλίτσες από το αεροπλάνο και τις πήραμε, μας έστησαν σε μια ουρά για να μας προσφέρουν διανυκτέρευση αν τη χρειαζόμαστε. Και στέκομαι σε αυτή την ουρά, με μια βαλίτσα γεμάτη βαζάκια,μπουκάλια με μέλι, ελληνικό καφέ, και τραχανά, και αναρωτιέμαι γιατί έπρεπε να βραχυκυκλώσει το αεροπλάνο τώρα. Αν και εδώ που τα λέμε καλύτερα να σταματήσουν να δουλεύουν τα φτερά ενώ βρίσκεται στο έδαφος παρά στον αέρα.
Και τότε βλέπω ένα πλήθος να φεύγει από την ουρά και να πηγαίνει προς τις αναχωρήσεις. Τελικά ξαναέδωσα τη βαλίτσα μου στο check-in, ξαναπέρασα τον έλεγχο και ξαναπήγα στην ίδια πύλη. Και σε ένα τέταρτο περίπου ήμουν μέσα στο αεροπλάνο. Αυτό που πριν κάνα δίωρο δε μπορούσε να πετάξει. Γιατί δε δουλεύαν τα φτερά.
Ο πιλότος που μας είχε πει νωρίτερα για τη βλάβη έκανε την εξής ανακοίνωση:
"Μας συγχωρείτε πάρα πολύ για τη καθυστέρηση, και επιτρέψτε μου να σας πω για ποιό λόγο σας ταλαιπωρήσαμε με αυτή τη καθυστέρηση. Όπως σας είπα, ο τεχνικός μας δούλευε για μία ολόκληρη ώρα για να διορθώσει το πρόβλημα των φτερών, και παρ' όλες τις προσπάθειές του, δεν τα κατάφερε. Έτσι κάλεσε το Λονδίνο να του στείλουν ανταλλακτικά και έσβησε όλα τα ηλεκτρικά του αεροπλάνου. Όταν ζητήσατε τις βαλίτσες σας, επέστρεψε και άναψε το αεροπλάνο. Και το πρόβλημα είχε διορθωθεί"
Ευτυχώς υπήρχε άφθονο κόκκινο κρασί διαθέσιμο καθ' όλη τη διάρκεια της πτήσης.
-Άνι
Μου έχει τύχει να καθυστερήσει το αεροπλάνο. Μου έχει τύχει να μου προσφέρουν 400 ευρώ για να περιμένω 12 ώρες στο αεροδρόμιο, διότι η θέση μου είχε πουληθεί και σε άλλα άτομα εκτός από μένα (πράμα που το κάνουν όλες οι αεροπορικές εταιρίες). Η τελευταία πτήση ήταν λίγο πιο επεισοδιακή απ' ότι έχω συνηθίσει, αλλά μιας και έμαθα κάτι καινούργιο, αξίζει να το καταγράψω.
Η πτήση μου ήταν για τις 7 το απόγεμα, παρόλ' αυτά η ώρα ήταν 7 και μισή, εγώ ήμουν ένα πτώμα, και βρισκόμουν ακόμα στη πύλη. Είχα παραδώσει φυσικά τη βαλίτσα μου. Μας είπαν πως η καθυστέρηση είναι λόγω τεχνικών προβλημάτων, και φυσικά είναι ακριβώς αυτό που θέλει να ακούσει κάποιος που δε φοβάται αλλά ούτε πολυ-εμπιστεύεται τα αεροπλάνα. Μετά από καμία ώρα, ήρθε ο πιλότος και οι αεροσυνοδοί και μας ανακοίνωσαν πως προσπαθούνε μία ώρα να επισκευάσουν τη βλάβη του αεροπλάνου, αλλά δεν τα έχουν καταφέρει. Μας είπαν πως χαλάσαν τα πτερύγια που έχουν τα φτερά του αεροπλάνου για να απογειώνονται και να προσγειώνονται, και πως θα περιμένουν μέχρι το πρωί για να τους φέρουν ανταλλακτικά από το Λονδίνο.
Πέρασε μια ώρα και αφού κατέβασαν τις βαλίτσες από το αεροπλάνο και τις πήραμε, μας έστησαν σε μια ουρά για να μας προσφέρουν διανυκτέρευση αν τη χρειαζόμαστε. Και στέκομαι σε αυτή την ουρά, με μια βαλίτσα γεμάτη βαζάκια,μπουκάλια με μέλι, ελληνικό καφέ, και τραχανά, και αναρωτιέμαι γιατί έπρεπε να βραχυκυκλώσει το αεροπλάνο τώρα. Αν και εδώ που τα λέμε καλύτερα να σταματήσουν να δουλεύουν τα φτερά ενώ βρίσκεται στο έδαφος παρά στον αέρα.
Και τότε βλέπω ένα πλήθος να φεύγει από την ουρά και να πηγαίνει προς τις αναχωρήσεις. Τελικά ξαναέδωσα τη βαλίτσα μου στο check-in, ξαναπέρασα τον έλεγχο και ξαναπήγα στην ίδια πύλη. Και σε ένα τέταρτο περίπου ήμουν μέσα στο αεροπλάνο. Αυτό που πριν κάνα δίωρο δε μπορούσε να πετάξει. Γιατί δε δουλεύαν τα φτερά.
Ο πιλότος που μας είχε πει νωρίτερα για τη βλάβη έκανε την εξής ανακοίνωση:
"Μας συγχωρείτε πάρα πολύ για τη καθυστέρηση, και επιτρέψτε μου να σας πω για ποιό λόγο σας ταλαιπωρήσαμε με αυτή τη καθυστέρηση. Όπως σας είπα, ο τεχνικός μας δούλευε για μία ολόκληρη ώρα για να διορθώσει το πρόβλημα των φτερών, και παρ' όλες τις προσπάθειές του, δεν τα κατάφερε. Έτσι κάλεσε το Λονδίνο να του στείλουν ανταλλακτικά και έσβησε όλα τα ηλεκτρικά του αεροπλάνου. Όταν ζητήσατε τις βαλίτσες σας, επέστρεψε και άναψε το αεροπλάνο. Και το πρόβλημα είχε διορθωθεί"
Ευτυχώς υπήρχε άφθονο κόκκινο κρασί διαθέσιμο καθ' όλη τη διάρκεια της πτήσης.
-Άνι
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)